حکم اهانت به خدا و پیامبرش

ﺣﮑﻢ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻭ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﺑﻪ خداوند و ﺷﺨﺼﯿﺖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺁﻥ ﭼﯿﺴﺖ؟ این عمل ﮐﻔﺮ ﻭ ﺍﺭﺗﺪﺍﺩ ﺍﺳﺖ، ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﮐﺎﻓﺮ ﻣﯽﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﻣﺮﺗﺪ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽﺷﻮﺩ. منافقان میترسد که مبادا سوره ای بر (علیه) آنان نازل شود، وبه آنها از آنچه درون دلهایشان (نهفته) است، آگاه سازد، بگو: «استهزا کنید، بیگمان خداوند، آنچه را که از آن میترسید، آشکار میسازد». و (ای پیامبر!) اگر از آنها بپرسی: (« چرا چنین کردهاید؟»). گویند: «ما حرف میشدیم (شوخی و) بازی میکردیم» بگو: «آیا خدا وآیات او و پیامبرش را مسخره میکردید». عذر نیاورید، به راستی که شما پس از ایمان (آوردن) تان کافر شدهاید، اگر گروهی از شما را (بخاطر توبه) ببخشیم، گروه دیگری را عذاب خواهیم کرد، زیرا که مجرم بودند. (34/35/36سوره توبه) ﭘﺲ ﺍﮔﺮ ﺍﺳﺘﻬﺰﺍﺀ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ ﮐﻔﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻖ ﺍﻭﻻ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ ﻭ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ: وکسانی که رسول خدا را آزار می دهند، برایشان عذاب درد ناکی است. (61 سوره توبه) ﻭ ﺍﯾﻦ ﺁﯾﻪ ﻫﺸﺪﺍﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﻭ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪﻩﻫﺎ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ، ﮐﻪ ﻋﺬﺍﺏ ﺳﺨﺖ ﺍﻟﻬﯽ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺷﺎﻥ ﻫﺴﺖ، ﻭ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺁﯾﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﯼ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﯾﺎ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺵ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻭ ﯾﺎ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻧﺒﯿﺎﺀ ﺍﻟﻬﯽ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﺪ ﯾﺎ ﻭﯼ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﻭ ﻧﺎﺳﺰﺍﮔﻮﯾﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﻣﺮﺗﺪ ﻣﯽﮔﺮﺩﺩ، ﻭ ﺣﮑﻢ ﺍﺭﺗﺪﺍﺩ ﺩﺭ ﺩﯾﻦ ﮐﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺢ ﺯﯾﺮ ﮐﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: ﻣَﻦْ ﺑَﺪَّﻝَ ﺩﯾﻨﻪُ ﻓَﺎﻗْﺘُﻠُﻮﻩُ «ﺑﺨﺎﺭﯼ» یعنی : ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﯾﻨﺶ ﺭﺍ تغییر ﺩﺍﺩ (ﻣﺮﺗﺪ ﮔﺸﺖ) ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﯿﺪ. ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻠﻤﺎﯼ ﺍﺳﻼﻡ، ﺍﺟﻤﺎﻉ ﻭ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ که چنین شخصی ﮐﺎﻓﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﺸﺘﻨﺶ ﻭﺍﺟﺐ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﺟﻤﺎﻉ ﺭﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺇﺳﺤﺎﻕ ﺑﻦ ﺭﺍﻫﻮﯾﻪ ﻭﺍﺑﻦ ﺍﻟﻤﻨﺬﺭ ﻭ ﻗﺎﺿﯽ ﻋﯿﺎﺽ ﻭﺧﻄﺎﺑﯽ ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺑﻦ ﻣﻨﺬﺭ ﮔﻔﺘﻪ: ﻋﺎﻣﻪﯼ ﺍﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺍﺟﻤﺎﻉ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺴﯽ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺭﺍ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﺪ ﻗﺘﻞ ﺍﻭ ﻭﺍﺟﺐ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﻋﻠﯽ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ : ﺃَﻥَّ ﯾَﻬُﻮﺩِﯾَّﺔً ﮐَﺎﻧَﺖْ ﺗَﺸْﺘُﻢُ ﺍﻟﻨَّﺒِﯽَّ ﺻَﻠَّﯽ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﻠَﯿْﻪِ ﻭَﺳَﻠَّﻢَ ﻭَﺗَﻘَﻊُ ﻓِﯿﻪِ، ﻓَﺨَﻨَﻘَﻬَﺎ ﺭَﺟُﻞٌ ﺣَﺘَّﯽ ﻣَﺎﺗَﺖْ، ﻓَﺄَﺑْﻄَﻞَ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺻَﻠَّﯽ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﻠَﯿْﻪِ ﻭَﺳَﻠَّﻢَ ﺩَﻣَﻬَﺎ. (ﺃﺑﻮﺩﺍﻭﺩ4362) ﯾﻌﻨﯽ : ﯾﮏ ﺯﻥ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺭﺍ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ، ﻣﺮﺩﯼ ﻧﯿﺰ ﮔﻠﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺧﻔﻪ ﺷﺪ، (ﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺭﺳﯿﺪ) ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺧﻮﻥ ﺁﻥ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺣﻼﻝ ﺍﻋﻼﻡ ﮐﺮﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﺑﻦ ﻋﺒﺎﺱ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ:ﺃَﻥَّ ﺃَﻋَﻤَﯽ ﮐَﺎﻧَﺖْ ﻟَﻪُ ﺃُﻡ ﻭَﻟَﺪٍ ﺗَﺸْﺘُﻢُ ﺍﻟﻨّﺒﯽ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻭَﺗَﻘَﻊُ ﻓِﯿﻪِ ﻓَﯿَﻨْﻬَﺎﻫَﺎ ﻓَﻼ ﺗَﻨْﺘَﻬﯽ ﻓَﻠَﻤّﺎ ﮐﺎﻥَ ﻟَﯿْﻠَﺔٍ ﺃَﺧَﺬَ ﺍﻟﻤِﻌْﻮَﻝَ ﻓَﺠَﻌَﻠَﻪُ ﻓﯽ ﺑَﻄْﻨِﻬَﺎ ﻭﺍﺗّﮑﺄَ ﻋَﻠَﯿْﻬَﺎ ﻓَﻘَﺘَﻠَﻬَﺎ ﻓَﺒَﻠَﻎَ ﺫﻟﮏ ﺍﻟﻨّﺒﯽَّ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻓَﻘَﺎﻝَ : ﺃﻻ ﺍﺷْﻬَﺪُﻭﺍ ﻓَﺈﻥَّ ﺩﻣَﻬَﺎ ﻫَﺪَﺭٌ (ﺭَﻭَﺍﻩُ ﺃَﺑُﻮ ﺩَﺍﻭُﺩَ ﻭَﺭُﻭَﺍﺗُﻪُ ﺛِﻘﺎﺕٌ) ﯾﻌﻨﯽ : ﻓﺮﺩ ﮐﻮﺭﯼ ﺍﻡ ﻭﻟﺪﯼ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ﺭﺍ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﻭ ﻧﺎﺳﺰﺍ ﻣﯽﮔﻔﺖ، ﻭﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﻨﻊ ﻣﯽﮐﺮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﯽﺁﻣﺪ، ﯾﮏ ﺷﺒﯽ ﮐﻠﻨﮕﯽ ﺑﺮدﺍﺷﺖ، ﺑﺮ ﺷﮑﻤﺶ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﺮ ﺁﻥ ﻓﺸﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩ؛ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﺸﺖ، ﺍﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺭﺳﯿﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻫﺎﻥ! ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﻭ ﮔﻮﺍﻩ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﻧﺶ ﻫﺪﺭ ﺍﺳﺖ. ﺣﺎﻓﻆ ﺍﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﮔﻔﺘﻪ: ﺍﺑﻮﺩﺍﻭﺩ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﺟﺎﻝ ﺁﻥ ﺛﻘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻋﻼﻣﻪ ﺍﻟﺒﺎﻧﯽ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺻﺤﯿﺢ ﺍﻟﻨﺴﺎﺋﯽ (4070) ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺳﻨﻦ ﻧﺴﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﯽ ﺑﺮﺯﻩ ﺍﺳﻠﻤﯽ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ: ﺃَﻏْﻠَﻆَ ﺭَﺟُﻞٌ ﻟِﺄَﺑِﯽ ﺑَﮑْﺮٍ ﺍﻟﺼِّﺪِّﯾﻖِ ، ﻓَﻘُﻠْﺖُ : ﺃَﻗْﺘُﻠُﻪُ ؟ ﻓَﺎﻧْﺘَﻬَﺮَﻧِﯽ، ﻭَﻗَﺎﻝَ : ﻟَﯿْﺲَ ﻫَﺬَﺍ ﻟِﺄَﺣَﺪٍ ﺑَﻌْﺪَ ﺭَﺳُﻮﻝِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺻَﻠَّﯽ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﻠَﯿْﻪِ ﻭَﺳَﻠَّﻢَ .« ﺻﺤﯿﺢ ﺍﻟﻨﺴﺎﺋﯽ (3795) ﯾﻌﻨﯽ : ﻣﺮﺩﯼ ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﺳﺨﻦ ﺯﺷﺘﯽ ﮔﻔﺖ، ﺑﻪ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﮔﻔﺘﻢ: ﺁﯾﺎ ﻭﯼ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﻢ؟ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﻣﺮﺍ ﻧﮑﻮﻫﺶ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﮐﺸﺘﻦ (ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ) ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺣﻖ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺭﻭﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺣﮑﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﻭﺍ ﻧﯿﺴﺖ، ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻣﻮﺟﺐ ﮐﺸﺘﻦ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺍﺧﺘﻼﻓﯽ ﻣﺎﺑﯿﻦ ﻋﻠﻤﺎﯼ ﺍﺳﻼﻡ ﺑﺮ ﺳﺮ ﮐﺸﺘﻦ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ خداوند و ﺭﺳﻮلش ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺧﺘﻼﻓﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﺍﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ : ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺩ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪ، ﺁﯾﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺳﺎﻗﻂ ﺷﺪﻥ ﺣﺪ ﮐﺸﺘﻦ ﺑﺮ ﻭﯼ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﯾﺎ ﺧﯿﺮ؟ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﺎﻟﮏ ﻭ ﺍﺣﻤﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: ﺍﮔﺮ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺣﺘﯽ ﺗﻮﺑﻪ ﻫﻢ ﮐﻨﺪ، ﺑﺎﺯ ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭘﺎﯾﻤﺎﻝ ﮐﺮﺩﻥ ﺣﻖ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺣﻖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺍﺳﺖ، ﺣﻖ ﺧﺪﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻬﺖ ﭘﺎﯾﻤﺎﻝ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺵ ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﻪ ﺩﯾﻦ ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﮐﻼﻡ ﺍﻭ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺣﻖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﺳﺎﺋﻪ ﺍﺩﺏ ﻭ ﺗﺤﻘﯿﺮ ﭘﺎﯾﻤﺎﻝ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺩﺭ ﺷﺮﯾﻌﺖ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻋﻘﻮﺑﺘﯽ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺣﻖ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺣﻖ ﺍﻟﻨﺎﺱ (ﺑﺎﻫﻢ) ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻘﻮﺑﺖ ﺭﺍﻫﺰﻧﯽ، ﺑﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺳﺎﻗﻂ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ، ﻭ ﻋﻘﻮﺑﺖ ﺑﺮ ﺭﺍﻫﺰﻥ ﺟﺎﺭﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ، ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻫﻢ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺣﻖ ﺧﺪﺍ ﻭ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺵ ﺭﺍ ﭘﺎﯾﻤﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﮑﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺣﻖ ﺧﺪﺍﯼ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺍﺩﺍﺀ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ، ﺍﻣﺎ ﺣﻖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺑﺠﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﻖ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ، ﻟﺬﺍ ﮐﺴﯽ ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﺠﺎﯼ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﻭ ﻓﺮﺩ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ، ﺍﺯ ﺍﯾﻨﺮﻭ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺣﺘﻤﺎ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﮕﻮﯾﺪ : ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﯿﺎﺗﺸﺎﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ، ﭼﺮﺍ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﻫﯿﻢ؟ ﺷﯿﺦ ﺍﻻﺳﻼﻡ ﺍﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﺍﯾﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺭﺍ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽﺩﻫﺪ: ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽﺩﺍﺩ، ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﮔﺮ ﻣﺼﻠﺤﺘﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﯽﺩﯾﺪﻧﺪ (ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧﻤﯽﮔﺬﺷﺖ) ﻭ ﺍﻣﺮ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻨﺶ ﻣﯽﺩﺍﺩ، ﻭﻟﯽ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻋﻔﻮ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻧﺎﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺯﯾﺮﺍ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻭﻓﺎﺕ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﮐﺸﺘﻦ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺣﻖ ﻣﺤﺾ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺵ ﻭ ﻣﻮﻣﻨﯿﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﮔﺬﺷﺖ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﺣﺪ (ﮐﺸﺘﻦ) ﺑﺮ ﺍﻭ ﺍﻗﺎﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. (ﺍﻟﺼﺎﺭﻡ ﺍﻟﻤﺴﻠﻮﻝ 2/438) ﻭ ﻣﺴﺌﻠﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ ﺍﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺟﻬﻞ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﮐﻨﺪ، ﺁﯾﺎ ﺍﻭ ﻧﯿﺰ ﻣﺮﺗﺪ ﻣﯽﺷﻮﺩ؟ ﭘﺎﺳﺦ ﺁﺭﯼ ﺍﺳﺖ، ﺯﯾﺮﺍ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺍ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻠﯽ ﻣﯽﻓﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﺯﺷﺖ ﻭ ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻫﯿﭽﮑﺴﯽ ﻧﻤﯽﭘﺴﻨﺪﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ، ﺍﺯ ﺍﯾﻨﺮﻭ ﺟﻬﻞ ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻋﺬﺭ ﺗﻠﻘﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ، ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺴﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺯﺷﺘﯽ ﻭ ﺑﺪﯼ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﻭ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ ﻧﺪﺍﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﺳﺨﻦ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﺍﺳﺖ، ﻟﺬﺍ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﺪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻗﺪﺍﻣﯽ ﺑﮑﻨﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻣﺎﺩﺍﻣﯿﮑﻪ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻎ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﺎﻓﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺣﺪ ﺑﺮ ﻭﯼ ﺟﺎﺭﯼ ﻣﯽﮔﺮﺩﺩ. ﺷﯿﺦ ﺍﻻﺳﻼﻡ ﺍﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺭﺣﻤﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ: ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺍﻟﻠﻪ ﯾﺎ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺵ ﮐﻔﺮﯼ ﻇﺎﻫﺮﯼ ﻭ ﺑﺎﻃﻨﯽ ﺍﺳﺖ، ﭼﻪ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ (ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ) ﺑﺮ ﻭﯼ ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﯾﺎ ﺣﻼﻝ، ﻭ ﯾﺎ ﺍﺯ ﻋﻘﯿﺪﻩﺍﺵ ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﯾﻦ ﻣﺬﻫﺐ ﻓﻘﻬﺎﺀ ﻭ ﺳﺎﯾﺮ ﺍﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ'ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻗﻮﻝ ﻭ ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻟﺼﺎﺭﻡ ﺍﻟﻤﺴﻠﻮﻝ1/513) ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺫﮐﺮ ﯾﮏ ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻬﻢ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ: ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﻠﺘﯽ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﻔﻆ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﻣﻠﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺗﻠﻘﯽ ﻧﺸﻮﺩ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻣﯽﮔﻮﺋﯿﻢ: ﻫﺮ ﻋﻤﻞ ﯾﺎ ﻟﻔﻈﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺮﻑ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﻭ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺗﻠﻘﯽ ﺷﻮﺩ، ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﻋﻤﻞ ﯾﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺁﻥ ﻟﻔﻆ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﮐﻔﺮ ﺗﻠﻘﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺧﻼﺻﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ: ﺩﺷﻨﺎﻡ ﻭ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﻌﺎﺻﯽ ﻭ ﺣﺘﯽ ﮐﻔﺮ ﻭ ﺍﺭﺗﺪﺍﺩ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻠﻤﺎﯼ ﺍﺳﻼﻡ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺣﺎﻝ ﭼﻪ ﺍﺯ ﺭﻭ ﯾﻌﻤﺪ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ ﯾﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺷﻮﺧﯽ ﻭ ﺑﺬﻟﻪ ﮔﻮﯾﯽ، ﻭ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﮐﺸﺘﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺪ، ﭼﻪ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﮐﺎﻓﺮ ﺍﺻﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﮐﺸﺘﻨﺶ ﺗﻮﺑﻪ ﻧﻤﻮﺩ، ﺍﻣﯿﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺳﻮﺩﻣﻨﺪ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﻮﺩ، ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺣﺪ ﮐﺸﺘﻦ ﺭﺍ ﮐﻔﺎﺭﻩ ﮔﻨﺎﻫﺶ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ، ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻏﺴﻞ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺑﺮ ﺟﻨﺎﺯﻩﺍﺵ ﻧﻤﺎﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺩﻓﻦ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. مـطـالـب دیـنــــی و آمـوزنـده...