زنان در عقل و دین ناقصند؟!

برخی از مردان در جوامع عربی و اسلامی با برداشتی نادرست از حديث پيامبر گرامی اسلام که فرمود: «النِّسَاءُ نَاقِصَاتُ عَقْلٍ وَدِيْنٍ»؛ «زنان در عقل و دين ناقصاند»، با زنان رفتار میکنند و با زنان مثل يکی از اسباب منزل يا يک وسيله تجمّلاتی يا به عنوان پرستيژ اجتماعی رفتار میکنند، در چنين جوامعی زن حقّ حرف زدن ندارد مگر اينکه اجازه بگيرد. حقّ دخالت در هيچکاری را ندارد مگر اينکه به او دستور داده شود. در خوابيدن، در خوردن و انجام هيچکاری از خود ارادهای ندارد. در چنين جوامعی زن برای اين آفريده شده است که غذا بپزد و خانه را مرتّب کند و لباسها را بشويد و ظرفها و اتاقها را تميز کند و از بچهها مراقبت نمايد. اگر بر سر کاری يا چيزی با مرد بحث کند مرد با عصبانيت او را طرد میکند يا مورد اهانت قرار میدهد و يا با تندی و خشونت با او سخن میگويد. و هرگاه زن از سر خيرخواهی حرفی بزند گوش شنوايی نمیيابد حتّی در برخی از ضربالمثلهای عاميانه چنين آمده است: «مشورت با زنان تعطيل کردن سنّت است». اينگونه رفتار نادرست با زن، متأسفانه هنوز در برخی جوامع عربی و اسلامی رايج است، با اينکه اسلام از چهارده قرن پيش کرامت و انسانيت زن را پاس داشته و به او شخصيت داده است و برای او جايگاه ويژهای قائل شده است. زنان همتای مرداناند و زن در پاداش و مجازات با مرد برابر است، تنها تفاوت زن با مرد در ويژگيهای خاص زنانگی و مسئوليتهايی است که اسلام از زنان خواسته است که اين مطابق سنّت خداوند در آفرينش است و زمانی که بشريت پيش رفت و ويژگیهای خاص زنانگی را ناديده گرفت و زن را در جايگاه مرد و مرد را در جايگاه زن قرار داد اين همه بدبختی و عذاب و ناراحتی روحی و عصبی به وجود آمد. زن هم مادر است و هم خواهر و هم همسر و هم دوست و هم دختر، بنابراين زن سازندهی مردها و مربّی ملّتهاست و مسئوليت بزرگ پيشرفت جامعه و ملّت بر دوش آنهاست. اگرچه زن نيمی از جامعه را تشکيل میدهد امّا مسئوليت نيم ديگر جامعه نيز با اوست، زن مسئول پرورش حاکمان و اميران و مسئولين حکومتهاست. در پشت هر مسئول موفّق و خداترس يک زن وجود دارد، زن برای تربيت و ساختن صحيح مرد آنگونه که برای دين و ملّتش سودمند باشد، شبها را بيدار مانده است. کسانیکه با آن برداشت نادرست از حديث پيامبر گرامی اسلام، با زنان برخورد میکنند فهم درستی از سيرت پيامبر ندارند و به تعاليم مکتب قرآن و سنّت پايبند نيستند، همان مکتبی که از زنان مسلمان قهرمانان بلندمرتبهای ساخت که تاريخ با افتخار تمام از آنها ياد میکند و روش زندگی آنان را با كلمات نورانی ثبت و ضبط نمود تا راه زندگی را براي نسلهای بعدی روشن نمايد. منظور از نقصان عقل در زنان اين است که شهادت زن در پيشگاه قاضی معادل نصف شهادت مردان است و مراد از نقصان دين اين است که آنان هنگام حيض و نفاس از خواندن نماز منع میشوند بیآنکه مکلّف به اعادهی آن نمازها باشند و اين مصداق نقصان در دين است و اراده و حکمت خداوند به چنين حکمي تعلّق گرفته و اختصاص به زنان با توجّه به طبيعت ويژهی آنها دارد. کسانيکه نقصان در عقل و دين در زنان را به معنای سبک بودن عقل يا ناقص بودن آفرينش يا ناقص بودن قوت درک و فهم در آنان تفسير میکنند فهم و درک صحيحی از تعاليم اسلام ندارند. تاريخ اسلام در صفحات جاودانه خود زنان قهرمانی را به تصوير کشيده که همگی از آبشخور اسلام سيراب گشتهاند و به چنان اوجی رسيدهاند که هيچ زنی در طول تاريخ نرسيده است. جامعهی اسلامی به گذشتهی سرشار از مجد و عظمت خود نخواهد رسيد مگر آنکه زنان از توجّه و احترام کافی برخوردار باشند و فرصت ايفای نقش و انجام مسئوليتهای بزرگ در تربيت جامعه و فرزندان آگاه و لبريز از عشق به خدا و فداکاری و خدمت در همه زمينههای اقتصادی و اجتماعی را داشته باشند. زن مسلمان اساس پيشرفت جامعهی اسلامی است و هرگاه قصد پيشرفت و ترقّی در سايه اطاعت از خدا داريم لازم است به تربيت و ساختن زنان توجّه و عنايت کافی مبذول گردد. البتّه راه دستيابی زنان به حقوق کامل خود صاف و هموار نيست زيرا آداب و رسوم دست و پای بسياری را بسته است و گوهرهای درخشان دين را پوشانده است، امّا چنانکه گفتند بارش باران با يک قطره آغاز میشود و راه هزار مايلی با نخستين گام آغاز میشود … و اين گام نخست بايد پرورش اين مفاهيم در دل فرزندان و تلاش برای گسترش و عمل به آنها باشد تا در سايه مفاهيم درست اسلامی از زندگی سعادتمندی برخوردار باشيم. آيا وقت آن نرسيده که زن مسلمان نقش خود را در جامعه بر طبق تعاليم دين بزرگ اسلام ايفا نمايد؟ مـطـالـب دیـنــــی و آمـوزنـده...