حکم نارضایی مردی که همسرش دختر بدنیا میآورد.

حکم مردهایی که هرگاه همسرشان دختری به دنیا آورد ناراحت و خشمگین میشوند چیست؟ بدون شک این شیوه برخورد از اعمال جاهلیت است، و از رفتار مردمان جاهلی که افرادی بی اخلاق و سفله بودند است، همان کسانی که در قرآن و حدیث مورد سرزنش و بدگوئی قرار گرفتهاند. و چقدر امروز ما با گذشته شبیه است! اگر به بیمارستانی در یکی از شهرهای مسلمین بروید و به چهره کسانی که صاحب دختر شدهاند بنگرید و به کلامشان دقت کنید و در احوالشان کنجکاوی کنید، خواهی دید که تشابه عجیب و تطابق غریبی بین بسیاری از این افراد با اهل جاهلیت وجود دارد، کسانی که الله متعال احوال آنها را اینگونه برایمان بیان میفرماید : «وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالأُنثَی ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ کَظِیمٌ یَتَوَارَی مِنَ الْقَوْمِ مِن سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَیُمْسِکُهُ عَلَی هُونٍ أَمْ یَدُسُّهُ فِی التُّرَابِ أَلاَ سَاءَ مَا یَحْکُمُونَ» (نحل ۵۸/۵۹) «هرگاه به یکی از آنها بشارت دهند دختر نصیب تو شده، صورتش (از فرب ناراحتی) سیاه می شود؛ و به شدّت خشمگین می گردد؛ بخاطر بشارت بدی که به او داده شده، از قوم و قبیله خود متواری می گردد؛ (و نمی داند) آیا او را با قبول ننگ نگهدارد، یا در خاک پنهانش کند؟! چه بد حکم می کنند». و از جمله مظاهر خشم و ناراحتی بخاطر تولد دختر اینست که در بعضی بیمارستانها از طریق اشعه صوتی (سونوگرافی) رحم زن را بررسی میکنند تا ببینند جنین پسر است یا دختر؟ اگر پسر بود با گشاده روئی مژده میدهند، و اگر دختر بود با ناراحتی خلاصهگوئی میکنند! این امر بسیار خطیر است، و چندین محذور شرعی از آن مترتب میشود : این (شیوه برخورد به معنای) اعتراض بر تقدیر الله عزوجل است. این عمل رد هدیه الله متعال بجای شکر و سپاس اوست، و همین برای خشم (الهی) و قرار گرفتن در معرض مجازات (او تعالی) کافیست. این عمل به معنای اهانت به زن و کاستن از ارزش و جایگاه اوست، و چیزی را بر دوش او گذاشته که در توانایی او نیست. همچنین دلیل بر سفاهت و جهالت، و حماقت و کمی عقل است. و نشانه تشابه به اخلاق و عادت مردمان دوران جاهلیت است. بنابراین برای یک مسلمان شایسته و سزاوار است از این روش برخورد اجتناب ورزد، و نفس خود را از این مهلکهها نجات دهد، چرا که تسلیم شدن در برابر تقدیر الهی واجب است، و راضی شدن به قدر الهی از صفات مؤمنان است. وانگهی؛ فضیلت دختران چیز پنهانی نیست؛ همانها مادران و خواهران و همسران هستند، و آنها نصف جامعه را تشکیل میدهند و نصف دیگر نیز از آنها زاده میشوند، گویا کل مجتمع هستند. نگاه کنید به : «تحفة المولود فی أحکام المولود» ابن القیم (ص 16). از جمله چیزهایی که دلالت بر فضیلت دختران میکند؛ اینست که الله عزوجل دختر را هبه ای (برای والدین) نامبرده و آنان را در این آیه بر پسر مقدم گردانده است : «یَهَبُ لِمَنْ یَشَاء إِنَاثًا وَیَهَبُ لِمَن یَشَاء الذُّکُورَ» (شوری 49). یعنی : «خداوند به هر کس اراده کند دختر می بخشد و به هرکس بخواهد پسر». و همچنین رسول خدا ﷺ در حدیثی فضیلت آنان را بیان نموده و احسان و نیکوکاری را در حق آنان تشویق میکند، چنانکه میفرماید : « مَنِ ابْتُلِیَ مِنْ هَذِهِ البَنَاتِ بِشَیْءٍ فَأَحْسَنَ إِلَیْهِنَّ کُنَّ لَهُ سِتْراً من النَّارِ» بخاری(1418) و مسلم(2629). یعنی : «هرکس که خداوند وی را به وسیله چند دختر، مورد آزمایش قرار دهد (صاحب دختر شود و آنها را درست تربیت کند) و با ایشان به نیکویی رفتار کند، برایش سپری در برابر آتش دوزخ، خواهند شد». ✏برگرفته از کتاب : « الإیمان بالقضاء بالقدر» محمد بن إبراهیم الحمد صفحه۱۶۰ مـطـالـب دیـنــــی و آمـوزنـده...